บทที่ 62 พาสปอร์ต

“เฮ้ย!!” ธาราสะดุ้งตกใจ เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาเห็นใบหน้าของหลานทั้งสี่ในระยะประชิด นึกว่ากุมารมาเข้าฝัน

“ยุงยาตดใจ หนูฉวยหยอ หนูฉวยตดใจเยย”

“ตกใจ ไม่ใช่ตดใจ” เมฆบอกคำที่ถูกต้องกับน้องสาว

“นังแหยะ ตดใจ”

“เฮ้อ” เมฆถอนหายใจเอือมระอา

“ตื่นแล้วมานั่งจ้องหน้าลุงกันทำไมครับ” ธาราหยัดตัวลุกขึ้นนั่ง ฟ้ากับฝนก็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ